Ilirët nuk u zhdukën – Kapitulli 1

Prej shekujsh, bota përsëriti të njëjtën fjali: “Ilirët u zhdukën.” Dukej e ditur, shkencore, e padiskutueshme.
Por s’ishte asnjëra prej tyre. Ishte mënyra më e lehtë për të zhdukur një popull nga kujtesa.

E vërteta është e thjeshtë dhe e pandalshme:
Ilirët nuk u zhdukën — ata mbijetuan aty ku asnjë perandori s’mundi t’i shkulë: në malet dhe luginat e Shqipërisë dhe Kosovës së sotme.

Mbijetuan kur:

  • Roma pushtoi mbretëritë e tyre
  • Bizanti ua fshiu emrin
  • Migrimet sllave ndryshuan Ballkanin
  • Perandoria Osmane e shtroi rajonin
  • Akademitë e huaja rishkruan historinë e Ballkanit

Një kulturë vdes vetëm kur perandoritë e duan të vdekur. Por ilirët nuk pranuan.

Ata fshehën zotat në zakone. Fshehën gjuhën në të folurat e maleve. Fshehën identitetin në emra, simbole, këngë, rite dhe kujtime.

Çdo perandori i preku. Asnjë nuk i gëlltiti krejtësisht. Dhe kjo nuk është romantizëm — është e provuar nga:

  • toponimet që nuk kanë ndryshuar që nga Antikiteti,
  • vijimësia gjenetike mes shqiptarëve të maleve dhe ilirëve të epokës së hekurit,
  • strukturat e gjuhës që burojnë vetëm nga një gjuhë parailire,
  • materialet arkeologjike unike të fiseve ilire,
  • traditat gojore që nuk mbajnë ndikim grek apo sllav,
  • dhe fakti i thjeshtë: nuk ka pasur asnjë zëvendësim popullsie në zemrën e territorit shqiptar.

Bota thotë:
“Ilirët janë pak të dëshmuar.”

Por toka thotë:
“Jo, ata nuk u larguan kurrë.” Malet thonë të njëjtën gjë. Lumenjtë thonë të njëjtën gjë.
Emrat thonë të njëjtën gjë. Njerëzit thonë të njëjtën gjë — edhe kur nuk e dinë se po flasin me fjalë të lashta ilire.

Problemi i vërtetë nuk është se ilirët u zhdukën. Problemi i vërtetë është se historia e tyre iu mor, copa-copa, derisa shqiptarët mbetën duke pyetur:

“Kush jemi ne?”

Ky kapitull është përgjigjja e parë. Jo me fantazi. Jo me nacionalizëm bosh. Por me të vërtetën që mbijetoi 2.000 vjet heshtjeje

Jemi dega e fundit e gjallë e një prej popujve më të lashtë të Evropës.  Dhe bota sapo ka filluar ta kuptojë këtë.

Shiko me shume:

“Teza sllave, tokë e xanun”, Ceka: Jemi autoktonë që prej vitit 6000 p.e.s.

 

Tags:

Share this article

Other News to Read

Historia e Thesarit të Vrapit – një trashëgimi e hershme e Tiranës

Historia e Thesarit të Vrapit – një trashëgimi e hershme e Tiranës. Thesari i Vrapit nuk është një…

Çfarë të bëni në Janar 2026 në Tiranë

Gëzuar Vitin e Ri 2026, të gjithëve! Janari në Tiranë vjen si një përrallë e thurur bukur, ku…

Dekori i Festave- Foto Galeri

Tirana është dekoruar për festat e Fundvitit. Shëtisni qytetin dhe shijoni pamjet e bukura të dekorit në Sheshin…

Historia e Ditës së Rinisë në Shqipëri

Më 8 dhjetor 1990, një grup studentësh dhe profesorësh nga Universitetet e Tiranës u bënë nismëtarët dhe protagonistët…

Subscribe to our Newsletter!