Para ekzistencës së Via Egnatia-s, nëpër këto territore kalonin tashmë rrugë të lashta që niseshin nga Durrësi dhe ndiqnin luginat e lumenjve Erzen dhe Shkumbin. Straboni shkruan se kush kontrollonte Rrugën e Kandavisë — segmenti ilir i mëvonshëm i Via Egnatia-s — kontrollonte rajone kyçe si Iliria dhe Maqedonia. Aty ku mbaronte Rruga e Kandavisë, fillonte Maqedonia.

Burimet e hershme historike sugjerojnë se tregtarët fenikas e kanë ndjekur këtë itinerar që në Epokën e Bronzit (A. Stipčević, Ilirët: Jeta dhe Kultura, f. 46), për të arritur në Adriatik. E njëjta rrugë në luginën e Erzenit u përdor më vonë edhe nga kolonistët grekë gjatë zgjerimit të tyre në shekullin VI p.e.s., të cilët synonin të kontrollonin rrugët e komunikimit drejt brendësisë së territorit përtej Durrësit dhe Apolonisë. Kjo tregon se Rruga e Kandavisë është më e hershme se vetë Via Egnatia.

Rruga kalonte nga Durrësi përmes Ndroqit, përgjatë luginës së Erzenit deri në Dorëz dhe Petrelë, më pas nëpër malet e Krrabës dhe vijonte drejt luginës së Shkumbinit, duke u lidhur më tej me Maqedoninë.

Tre itinerare të rrugëve Antike:

• Durrës → Lugina e Erzenit → Dorëz → Pezë e Vogël → Vrap → Peqin (lidhje me Via Egnatia)
• Durrës → Ndroq → Arbanë → Baldushk → Krrabë → Lugina e Shkumbinit → Maqedoni përmes Via Egnatia-s
• Durrës → Prezë → Dibër → Maqedoni

Nëpërmjet këtij itinerari do të udhëtojmë nga Tirana drejt Pezës dhe Kalasë së Dorëzit, e cila i përket periudhës proto-ilire dhe Epokës së Bronzit, duke shijuar gjithashtu natyrën e bukur të fshatit Pezë. Më pas do të vazhdojmë drejt Kalasë së Ndroqit dhe më tej Kalasë së Prezës. Të gjitha këto kodra ishin pjesë e rrugëve të lashta, duke treguar se zona e Tiranës ka qenë pjesë e qytetërimeve të hershme.