Ilirët nuk u zhdukën – Kapitulli 1
Prej shekujsh, bota përsëriti të njëjtën fjali: “Ilirët u zhdukën.” Dukej e ditur, shkencore, e padiskutueshme.
Por s’ishte asnjëra prej tyre. Ishte mënyra më e lehtë për të zhdukur një popull nga kujtesa.
E vërteta është e thjeshtë dhe e pandalshme:
Ilirët nuk u zhdukën — ata mbijetuan aty ku asnjë perandori s’mundi t’i shkulë: në malet dhe luginat e Shqipërisë dhe Kosovës së sotme.
Mbijetuan kur:
- Roma pushtoi mbretëritë e tyre
- Bizanti ua fshiu emrin
- Migrimet sllave ndryshuan Ballkanin
- Perandoria Osmane e shtroi rajonin
- Akademitë e huaja rishkruan historinë e Ballkanit
Një kulturë vdes vetëm kur perandoritë e duan të vdekur. Por ilirët nuk pranuan.
Ata fshehën zotat në zakone. Fshehën gjuhën në të folurat e maleve. Fshehën identitetin në emra, simbole, këngë, rite dhe kujtime.
Çdo perandori i preku. Asnjë nuk i gëlltiti krejtësisht. Dhe kjo nuk është romantizëm — është e provuar nga:
- toponimet që nuk kanë ndryshuar që nga Antikiteti,
- vijimësia gjenetike mes shqiptarëve të maleve dhe ilirëve të epokës së hekurit,
- strukturat e gjuhës që burojnë vetëm nga një gjuhë parailire,
- materialet arkeologjike unike të fiseve ilire,
- traditat gojore që nuk mbajnë ndikim grek apo sllav,
- dhe fakti i thjeshtë: nuk ka pasur asnjë zëvendësim popullsie në zemrën e territorit shqiptar.
Bota thotë:
“Ilirët janë pak të dëshmuar.”
Por toka thotë:
“Jo, ata nuk u larguan kurrë.” Malet thonë të njëjtën gjë. Lumenjtë thonë të njëjtën gjë.
Emrat thonë të njëjtën gjë. Njerëzit thonë të njëjtën gjë — edhe kur nuk e dinë se po flasin me fjalë të lashta ilire.
Problemi i vërtetë nuk është se ilirët u zhdukën. Problemi i vërtetë është se historia e tyre iu mor, copa-copa, derisa shqiptarët mbetën duke pyetur:
“Kush jemi ne?”
Ky kapitull është përgjigjja e parë. Jo me fantazi. Jo me nacionalizëm bosh. Por me të vërtetën që mbijetoi 2.000 vjet heshtjeje
Jemi dega e fundit e gjallë e një prej popujve më të lashtë të Evropës. Dhe bota sapo ka filluar ta kuptojë këtë.
Shiko me shume:
“Teza sllave, tokë e xanun”, Ceka: Jemi autoktonë që prej vitit 6000 p.e.s.
Tags:
Other News to Read
Historia e Thesarit të Vrapit – një trashëgimi e hershme e Tiranës
Historia e Thesarit të Vrapit – një trashëgimi e hershme e Tiranës. Thesari i Vrapit nuk është një…
Çfarë të bëni në Janar 2026 në Tiranë
Gëzuar Vitin e Ri 2026, të gjithëve! Janari në Tiranë vjen si një përrallë e thurur bukur, ku…
Dekori i Festave- Foto Galeri
Tirana është dekoruar për festat e Fundvitit. Shëtisni qytetin dhe shijoni pamjet e bukura të dekorit në Sheshin…
Historia e Ditës së Rinisë në Shqipëri
Më 8 dhjetor 1990, një grup studentësh dhe profesorësh nga Universitetet e Tiranës u bënë nismëtarët dhe protagonistët…